day 01 – your favorite song
day 02 – your least favorite song
day 03 – a song that makes you happy
day 04 – a song that makes you sad
day 05 – a song that reminds you of someone
day 06 – a song that reminds you of somewhere
day 07 – a song that reminds you of a certain event
day 08 – a song that you know all the words to
day 09 – a song that you can dance to
day 10 – a song that makes you fall asleep
day 11 – a song from your favorite band
day 12 – a song from a band you hate
day 13 – a song that is a guilty pleasure
day 14 – a song that no one would expect you to love
day 15 – a song that describes you
day 16 – a song that you used to love but now hate
day 17 – a song that you hear often on the radio
day 18 – a song that you wish you heard on the radio
day 19 – a song from your favorite album
day 20 – a song that you listen to when you’re angry
day 21 – a song that you listen to when you’re happy
day 22 – a song that you listen to when you’re sad
day 23 – a song that you want to play at your wedding
day 24 – a song that you want to play at your funeral
day 25 – a song that makes you laugh
day 26 – a song that you can play on an instrument
day 27 – a song that you wish you could play
day 28 – a song that makes you feel guilty
day 29 – a song from your childhood
day 30 – your favorite song at this time last year

Stay tuned.

Hurts – Stay

Pogapiłem się w nowego WordPressa, zaszły w nim spore zmiany.

No i zerknąłem do statystyk. Ktoś mnie szukał – i ktoś mnie znalazł, wyraźnie jednego dnia miałem w statystykach ” jebło aż przysiadłem” oraz „wiersze o dużym stopniu napięcia i natęż”. Cóż – to tak specyficzne formy składniowe (ok, bardziej ta druga) że nie wątpię, iż ktoś specjalnie po nich usiłował mnie znaleźć.

I znalazł. Cheers, drogi gościu.

Kiedyś ci się już przydarzyło dojrzeć,
chłopcze.

teraz upijasz się i mądrzysz
sam przed sobą, obcy,

teraz masz milion kobiet,
chłopcze,

po pijanemu, w głowie,
wybierasz numer, dzwonisz,

zabierając komórkę
współbiesiadnika, dzwonisz

i mówisz głosem obcesowo obcym
obce słowa, och, chłopcze,

kiedyś byłeś dorosły,
a teraz kupujesz

trochę dzieciństwa w nocy

Wiele sie w moim życiu nie zadziało, praca/dom/praca, znacie to bardzo dobrze. Ale jest dość spokojnie i jednostajnie, nawet ostatnio mam kilka chwil dla siebie – o co wcześniej nie było zbyt łatwo. No i syn w szkole – pierwsza klasa, co wiąże się z innym podejściem do dziecka – szczególnie A. podchodzi inaczej, jakby to był kompletnie nowy świat. Ja prezentuję taktykę… taką jak zawsze – bez specjalnego zatrwożenia i przerażenia tematem. Może to i dobre – taki dualizm w podejściu. A nasz syn – nie przejmuje się specjalnie, mówi, że szkoła mu się podoba, choć rysują tam szlaczki a on już potrafi w sumie trochę pisać, potrafi czytać, dodaje ułamki dziesiętne i potrafi wykonać działania na liczbach ujemnych. Zobaczymy, co dalej.

A poza tym to taki wpis kontrolny, już prawie nie pamiętam, jak sie używa WordPressa. No i mam nadzieję wbrew temu, co robię, że zacznę pisać częściej.

Zasuszony suseł przy szosie szeleściwszy 
szesnastą szaszetkę szaszłyków rozkruszał.
Sześciuset Szoszonów sosem spoiwszy
strofował szynszylę. A szalała susza. 

Jak widać nudzę sie trochę. Nic do roboty, trzeba jakoś sobie wypełniać czas. Siedzę, słucham muzyki i jest mi mało fajnie. I jakoś tak nostalgicznie. Stąd nowy, powyższy wiersz. Wiem, że bez sensu. Ale doznania językowe niezapomniane, jak powiedział kiedyś jeden mój kolega z polonistyki wychodząc z pokoju w akademiku z nową panną. Wprawdzie nie mam żadnego kolegi z polonistyki, a całą historię zmyśliłem – ale całe sformułowanie brzmi wystarczająco zabawnie by je tu umieścić.

nie posiadam
się
z radości

Nie ma syna, jeszcze kilka dni – dopiero wróci od teściów. Wariuję trochę z tego powodu, choć mało o tym mówię. Brak mi go.

Jutro impreza u kolegi – nagrałem 2 CD z muzyką (potworna mieszanka) i zakupiłem 0,7l wódki Maximus. Z zumi.pl wydrukowałem sobie plan dojazdu i jestem gotów na party. A póki co nudzę sie.

Playlista na dziś:
Surfuję:
Scott McCloud site.
Strona rysownika komiksów. Charakterystyczny styl, bardzo fajna i prosta kreska – warto poczytać – technomaniakom polecam szczególnie komiks o…. przeglądarce Google Chrome. Jest tutaj. 
Chciałbym umieć tak oszczędnie rysować. Do storyboardów jak znalazł.

Scott@work

Słucham:
Tu nic się nie zmieniło. Dalej Bloodhound Gang. Pierwsze płyty – zupełnie nie do słuchania. Ale „Hooray For Boobies” (co za tytuł!) i „Hefty Fine” – całkiem z polotem. No i z humorem, specyficznym bardzo.

Oglądam:
“Guzikowcy” Zelenki. Ciąg dalszy. Kolejne 30 minut. I coraz bardziej mi sie podoba.

Czytam:
Nic. Poza zleceniami. Statusami kolegów i koleżanek na Tlenie i GG.

Gram:
Far Cry. Wciąga.

YouTube:
No Youtube today.

Czym wypełnić lukę – poza swoimi przynudzeniami o życiu? Większą ilością przynudzeń o życiu! Już usiłowałem raz wprowadzić to, co zamierzam własnie wprowadzić – skończyło się wyłącznie na zamiarach. 

Może teraz sie uda – oto playlista na dziś (poniżej). Co robię, czego słucham i jak spędzam resztki wolnego czasu. Niby wiele go nie mam – ale wypełniam go po brzegi. Zobaczymy jak sprawdzi się takie coś i czy starczy mi konsekwencji by prowadzić to częściej. Założenie jest takie, że będzie codziennie.

Od dwóch tygodni jestem w posiadaniu potężnej maszyny z 64bitową Vistą. Na giełdzie odradzano mi jej kupno, sugerowano XPka. I sam nie wiem – żałuję czy nie. O Viscie nie mam jeszcze wyrobionego zdania. Spodobały mi się jej bajerki… i tyle póki co. Zaliczyłem już kilka bluescreenów – ale cały czas to dla mnie faza testów. Karta graficzna – potwór Radeon 4870 X2. 8 Gb RAM. W sumie prawie dwa terabajty przestrzeni dyskowej. Totalna apokalipsa. Zobaczymy jak się będzie pracować teraz. Czy system po miesićau sie zamuli…. i czy będę żałować, że nie kupiłem iMaca – bo taki był plan na początku.

Playlista na dziś:

Surfuję:
The Daily Figure
Piękny sajt. Piękna kreska. Wspaniałe rysunki „z gestu” – takie rzeczy otrzeźwiają człowieka i przypominają jak wiele się jeszcze muszę nauczyć by rysować dobrze. No i waham się czy nie powiesić sobie czegoś takiego w kuchni:

Na stronie jest tego więcej...

Słucham:
http://www.deezer.com/track/1143915
http://www.deezer.com/track/1143907
Bloodhound Gang. Jeśli ktoś miałby śpiewać moje poezje – to tylko oni.

Oglądam:
„Guzikowcy” Zelenki. W kawałkach – na przenośnym playerku – więc pewnie jeszcze ze dwa dni to będzie na plejliście. Pół obejrzałem i wciąga.

Czytam:
„Incal” – komiks Moebiusa i Jodorowsky’ego. Moebiusa bardzo poważam. Warto obejrzeć, poczytać, choć całość ma ponad 300 stron.

Gram:
Far Cry – w oczekiwaniu na Far Cry 2

YouTube:
Bloodhound Gang – Uhn Tiss Uhn Tiss Uhn Tiss

Autobiografia (detepowca) (Perfect)

Miałem dziesięć lat
Gdy w detepu wszedłem świat
W mej piwnicy był nasz group

Kumpel Maca zniósł
Usłyszałem Quarka blues
I nie mogłem w nocy spać

Pierwszy pecet zmarł
Tego też załatwił Quark
Znów nie można zleceń brać

W naświetlarni gwar
Jak tornado żem się wdarł
Chciałem wręcz
Klisze brać

Cromalin Bóg wie gdzie
I wydruki już nie te
Choć z drukarni folder zszedł

Z myszki został wiór
Wyświeciłem milion bzdur
I poznałem pedeef

Klipartowy szał
Każdy z nas ich pięćset miał
Zamiast nowej pary dżins

A w sobotnią noc
Nadgodziny, pracy moc
Strasznie się nie chciało żyć

Było nas trzech
Rychu, Zdzichu i Grzech
Ale jeden przyświecał nam cel

Za kilka lat
Mieć u stóp caly skład
I zleceń w bród

Alpagi łyk
Szparowanie po świt
Niecierpliwy w nas ciskał się duch

Ktoś dostał gloss
To zawiesił ktoś coś
Coś działo się

Poróżniła nas
Za jej bez babolów twarz
Każdy by się zabić dał

W pewną letnią noc
Przysłała mi pliki .doc
Nie dostałem to com chciał

Powiedziała mi
Klisz komplety mają być
Ja jej że postscripta mam

Szparowała raz
Nie wyświecił nikt na czas
Znów jak pies byłem sam

Sto różnych ról
Klient zwieksza mój ból
Nie nauczył Corela mnie nikt

Przed Macem na wznak
Przechlapałem swój czas
Najlepszy czas

W naświetlarni bez braw
Głupa musiałem grać
W takich sprawach, że jeszcze mi wstyd

Pewnego dnia
Szef powiedział, że ja
Nie umiem nic

Słuchaj mnie tam
zCMYKowałem się sam
Oto wyśnił się wielki mój sen

Medialny tłum
Spija reklamy znów
Drukują mnie

W drukarni pan
Mówi: „Na dysku mam
Z projektami straszliwy chlew”

Otwieram plik
I nie mówie już nic
Znów kiepski skan…

Kocham Cię jak Irlandię (Choć tak szparujesz nieładnie) (Kobranocka)

Strasznie mieszać w Corelu ci przyszło
Robiłaś skład niedokładnie
Kiedy czuję klisz twych bliskość
To stwierdzam – szparujesz nieładnie

Ref: A Ty znów jakiś font krzywisz
Sejwujesz, wypuszczasz coś dalej
Drukarze są nieszczęśliwi
I nie chcą drukować Cię wcale

Przed Quarkiem żywisz obawę
Że na postscriptach gdzieś padniesz
W Photoshopie lubisz zabawę
Choć tak szparujesz nieładnie

Ref: Ponownie jakiś font krzywisz
Sejwujesz, wypuszczasz coś dalej
Drukarze są nieszczęśliwi
I nie chcą drukować Cię wcale

Przy pracy poligraficznej
Jakaś czcionka wypadnie
Choć klient dał twarde wytyczne
Ty ciągle szparujesz nieładnie

Ref: I znowu jakiś font krzywisz
Sejwujesz, wypuszczasz coś dalej
Drukarze są nieszczęśliwi
I nie chcą drukować Cię wcale

Czy ktoś ci kiedyś wybaczy
Że działasz tak nieporadnie
Czy montaż dla Ciebie coś znaczy
Bo tak szparujesz nieładnie

Ref: A Ty znów jakiś font krzywisz
Sejwujesz, wypuszczasz coś dalej
Drukarze są nieszczęśliwi
I nie chcą drukować Cię wcale 

Przeżyj to sam (Corel to chłam) (Lombard)

W zlecenie patrzysz bez emocji 
Na przekór czasom, terminom wbrew
Ciągle pracujesz w dzień czy w nocy… 
Choć twoje gały już nie te.

Ktoś inny robi skład za Ciebie.
Gdy widzi eRGieB podnosi krzyk
A Ty w Corelu, bo tak lepiej,
Chociaż z poscripta nie będzie nic.

Ref: W Quarku zrób sam!
Corel to chłam!
I to Corel ma najwięcej skaz
Przecież jeszcze Quarka masz…

Widziałeś montaż znów w dzienniku
Był na tym zdjęciu sejmowy tłum
I jeden babol wzrok Twój przykuł:
Złe szparowanie ludzkich głów

Corel wywalił się jak krowa
Na .cdr-y cię wzięła złość.
I począł w Tobie gniew kiełkować,
I pomyślałes: CORELA DOŚĆ! 

Ref: W Quarku zrób sam!
Corel to chłam!
I to Corel ma najwięcej skaz
Przecież jeszcze Quarka masz…

Czyż to nie są piękne songi do śpiewania przy ognisku wraz z całą agencją reklamową? W tym miejscu pragnę serdecznie pozdrowić wszystkich detepowców, których udało mi się spotkać w życiu – o dziwo – większość była całkiem do rzeczy.

Piosnka dnia: Iron Maiden – Be Quick Or Be Dead