Macho Grande

Dziś rozpoczynam nowy dział w historii bloga. Dział “Wierszem”, opisujący w jasnych, prostych i symbolicznych słowach doznania codzienne. Ostrym jak lancet wersem, bardziej szaleńczym niż techno rytmem i bardziej wzuszającym niż Auden, Rilke, Elliot i Rimbaud razem wzięci doznaniem dotknę głębi waszego jestestwa. Czy jakoś tak.

Poczta

Przyszedłem na pocztę.
Wziąłem numerek. 712.
Chwilę patrzyłem w niemym zachwycie.
Patrzę na okienko: 932.
Taaaaaaa.
Poczułem się kurwa ustawiony na całe życie.

I z poezji starszych:

Straż pożarna 

Jedzie pożarna straż.
A masz, wstrętny ogniu!
A masz!

Na skrzyżowaniu

Niech se trąbi,
Niech se trąbi.
Nie przepuszczam samochodów kombi.

Danzig – “Sistinas”